Panik bozukluğunun en temel klinik özelliği belirgin
ya da açıkça tanımlanmış
hızlandırıcı olaylar olmaksızın,
kaygı semptomlarının çabucak ortaya
çıkmasıdır.
Panik bozukluğunun üç önceliği arasında
ilki; ortalama ya da temel kaygının azaltılması
becerilerini öğretmek ve akut kaygı bölümlerinin
özel kontrolünü sağlamaktır. Çoğunlukla
bu, gevşeme tekniklerini ve hipnozu kapsar. Ek olarak, uygun
nefes teknikleri panik bozukluğunun fizyolojik işaretlerini
kontrol etmekte kullanılabilir. Panik bozukluğunun
ikinci bileşeni, hastanın gerçeklik eğitimi
ve hastanın kendi semptomları hakkında hayatını,
sağlığını tehdit eden işaretler
değil panik bozukluğunun işaretleri olarak kendi
kendiyle konuşma teknikleridir. Yani, bunlar paniğe
neden olacak şeylerden çok kontrol edilmesi gereken
hoş olmayan şeylerdir. Mahcup olma korkusuyla da sosyal
fobide olduğu gibi uğraşılır. Tedavinin
üçüncü bileşeni, hastanın en
çok korktuğu panik atakları tetikleyen durumlara
terapistini yönlendirmesiyle artan şekilde maruz bırakılmasıdır;
bu durumlar, korkunun, bazen başkalarının
ne düşüneceği ama daha yaygın olarak
kaygı semptomlarının üzerine odaklandığı
sosyal durumlardır. Semptomlara maruz bırakma hastanın
yönergelerle aşırı hızlı
nefes alıp vermesi sağlanarak da ortaya çıkarılabilir
ve ardından bu semptomları daha önce hastaya
öğretilen gevşeme tekniği veya nefes teknikleri
ile kontrol etmesi sağlanır.
Sık sık karşılaşılan agorafobik
semptomlarla uğraşmada önerilen stratejiler aşağıda
ayrıntılı verilmektedir. Yeterli pratikle
kendi kendine hipnoz teknikleri panik durumunu azaltmaya ve bunları
kontrol etmeye yardımcı olabilir. Kaygıda
hızlı bir azalma ve panik durumun korkularından
kurtulma, panik atak geçirmeyle ilgili ikincil kaygı
yanıtını (bekleme kaygısı)
kısa kesmek için kullanılabilir.
Ayrıca hipnoz panik bozukluk hastalarının
yoğun kaygı durumlarıyla uğraşabilecekleri
inançlarını güçlendirmek için
de kullanılabilir. hipnotik kontrol gösterileri (davranış
kontrolü) ile ya da panik durumların öncüllerini
ikna edici bir iletişimle araştırarak yüreklendirilen
baş etmeye güvenmeyle ilgili atıfsal değişimler
(bilişsel kontrol) aracılığıyla
gelişebilecek bu tür bir güçlenmiş
öz yeterlik duygusu (Frankel, 1974) ve içsel bir denetim
odağına kayma mutlaka varolmalıdır.
|
